- اداره امور بيمارستانها
- سی.ام.فرانسيس و ماريوسی . دی . سوزا
- تيمور عابدی و همکاران (تاليف و ترجمه)
- انتشارات گپ
- 1382، 560 صفحه

اين کتاب به مساله مهم مديريت بيمارستانها پرداخته است. مساله مديريت بيمارستانها از جمله مسائل مهم حوزه مديريت منابع در سياست اجتماعي است. بيمارستانها بعد از جنگ جهاني اول به صورت يکي از سازمانهاي مدرن در آمده اند به اين معني که افراد اين مجموعه بر اساس وظيفه اي غير شخصي در پي حصول به اهدافي خاص يعني درمان بيماري با سازمان دهي عقلاني¬اند.

بنابر اين تضمين استانداردهاي قابل قبول براي مراقبت از بيماران و تاکيد بر نتيجه کلينيکي مطلوب با هزينه مناسب، ايده ال مديريت بخش درمان هر جامعه اي است. پايين بودن کيفيت بيمارستانها در کشور مساله مديريت آنها را مورد توجه قرار داده است و همان¬طور که مولف در مقدمه اشاره کرده موجب رشد علم مديريت بيمارستانها در سالهاي اخير گرديده است. در نتيجه اين کتاب در پاسخ به نيازهاي اين رشته علمي تهيه و منتشر شده است.
کتاب از سيزده بخش تشکيل شده است. در بخش اول و دوم به مسائل مستقيم مديران اشاره شده است. خصوصيت يک مدير اثر بخش و مهارتهاي لازم مديران در اين بخش به¬طور مفصل بحث شده است. اما در اين دوبخش به مهم ترين معضل مديران بيمارستانها يعني حل تضاد مديران و متخصصان اشاره مستقيم نشده است. مديريت در بيمارستانها که با بدنه تخصصي و حرفه اي بالا هدايت مي شود بسيار بر پيچيدگي کار مديران افزوده است. در بسياري موارد کار مديران براي دستيابي به اهداف که همان حفظ کيفيت و کارايي با در نظر گرفتن هزينه هاي مناسب درماني است، با کار متخصصان در تضاد قرار مي گيرد. اين امر به¬ويژه در بيمارستانهاي دولتي مصداق دارد. متخصصين اغلب اين طور احساس مي کنند که از ناحيه بوروکراسي و مديريت در خطراند. عموما مديران به دنبال اهداف نيروي انساني، بالا بردن کارايي و صرفه جويي کارا هستند و متخصصان به دنبال افزايش کيفيت درمان و نتيجه گيري باليني. تصميم گيري در مورد منابع از جمله وظايف مديران است و استفاده از آن براي حمايت از بيمار وظيفه متخصصان. در بيشتر موارد تضاد بين اقتدار عقلاني مديران و بورکراسي از يک سو و اقتدار متخصصان به پيروزي متخصصان انجاميده است. اقتدار حرفه اي به اين معني است که مردم عادي و از جمله مديران چاره اي ندارند غير از آنکه قضاوت متخصصان را بپذيرند. همين امر موجب تنش بين حرفه¬ايها و مديران در فرايند هاي تصميم گيري مي گردد. در بيمارستانها به نظر مي رسد متخصصان پاسخگوی بيماران¬اند، اما مديران به¬طور غير مستقيم و از طريق سلسله مراتب امر پاسخگويي را انجام مي دهند. همين امر به متخصصان اين اجازه را داده است که حق بيشتري در تصميم گيري به خود بدهند. آفت افزايش اين تنش ممکن است به تصرف وظايف مديران توسط متخصصان و يا بالعکس منجر شود. مديران غير متخصص در بيمارستانها معمولا محبوب نيستند. نتيجه اين که بيمارستانها غالبا به دنبال انتخاب مدير از ميان متخصصان¬اند.
در ساير بخشهاي کتاب به مساله سازمان بيمارستان، خدمات باليني و پرستاري، منابع انساني، مديريت امور مالي، تضمين کيفيت و مسائل اخلاقي و حمايت از بيماران پرداخته شده است.
اين کتاب کار ارزنده اي است که به همت اعضاي هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران ترجمه و تاليف شده است و يکي از نيازهاي مهم مديران کشور را تاحدي پاسخ مي دهد. اگرچه مساله مديريت درمان در بازار آشفته کنوني بايد بيش از اينها مورد توجه سازمانهاي مربوطه به¬ويژه سازمان برنامه و موسسات آموزش مديريت قرار گيرد. تنها نکته ظاهري در اين کتاب عدم ذکر نام مولفين کتاب بر روي جلد است.