جوامعی که به کودکان فکر می کنند و برای آنها برنامه دارند یعنی به اینده شان و آینده جامعه فکر می کنند. کودکان ضمن اینکه حقی دارند ، چون نابالغند ، نمی توان حق آنها را ادا نکرد. در تمامی دولت رفاهی ها این مساله بطور جدی مطرح است. اگر دولت مدرن برای روشنفکران اهمیت دارد، اگر حقوق زنان مهم اند، اگر سازمانهای غیر دولتی برای دولت مهم اند، و صدها اگر دیگر، کودکان هم به همان دلایل مهم اند. آنها باید دیده شوند و شنیده شوند و حقشان تنها در کتابها و قوانین ایفاد نگردد . بلکه در عمل رعایت گردد.
اینها برخی از حرفهایی است که این روزها در غرب مطرح است. البته بهتر است گفته شد همه روزهای دولت رفاهی به این مسائل می گذارد چه در حوزه سیاست و چه حوزه اجتماع. اخیرا نهاد رسمی حمایت از کودکان سخت در انگلستان تحت انتقاد قرار دارد. متخصصان با مقایسه برنامه حمایت استرالیا این نهاد را مورد انتقاد و متهم به ناکارایی می کند. سوالاتی که باید چواب داده شوند عبارتند از :
چه نوع برنامه هایی می توان برای کودکان داشت؟
چه برنامه های باید برای کودکان داشت؟
کدام حقوق کودکان اهمیت بیشتری دارد: حقوق مدنی یا سیاسی یا اجتماعی
آیا مساله کودکان فرابخشی است یا مساله گروه سنی است؟
چرا باید کودکان شنیده شوند و دیده شوند؟
تاثیرات رهایی حقوق کودکان بر جامعه چیست؟
چه کنیم که مساله کودکان در گفتمان سیاستگذاری اجتماعی رشد کند؟
رابطه مسائل کودکان با سایر گروه های جامعه مانند سالمندان و جوانان چیست؟
برنامه های مختلف در دولت رفاهی ها چیستند؟
چه برنامه هایی می توان برای کودکان ایران تهیه کرد؟
