در این پارکینگ بزرگ که روزی یک یا دو ساعت رانندگی می کنم حیفم آمد تا آنچه را هر روز می بینم فهرست نکنم. دیگر ترافيك تهران برای همه ما امری طبیعی شده و باهاش داریم می سازیم. حرف مارکس را که می گفت :" فلاسفه تا کنون جهان را تفسیر می کردند اما اینک باید آن را تغییر داد" را باید کناری گذاشت. ما بجای تغییر ترافیک داریم خودمان را عوض می کنیم نه ترافیک تهران را. بگذریم نمی خواهم قضیه را فلسفی کنم. می خواهم قواعد مورد احترام راننده های ایرانی را بتدریج در اینجا فهرست کنم. همان قواعدی که در همه جای دنیا استثناء هستند. البته برای عوض کردن این قواعد راه حل هایی دارم که در پايان قواعد مي نويسم. بهرحال بايد بيشتر در باره راه هاي تغيير اين قواعد فکر کرد. البته شايد دیگر وقت تغییر گذشته باشد. بهرحال هرکس براي زمان نگران است وظيفه اش اين است که در اين زمينه کاري کند. بنظر می رسد راهنمایی تهران نیز عملا اینها را که می نویسم قاعده می داند چون بارها دیده ام که اصلا راهنمایی رانندگی کار به این تخلف ها ندارد چون از قاعده دموکراسی اکثریت پیروی می کند : همه آن را می پذیرند و اجرا می کنند. جریمه راننده های اجرا نکن هم جریمه است آنهم از دست راننده ای دیگر با فحش های آبدار و دیر رسیدن و عقب ماندن.
اين فواعد عبارتند از
1) بین دو خط رانندگی نکن- راننده های ایرانی امکان ندارد در یک خط مستقیم بروند. اگر پلیس راهنمایی ما فکر می کند در اتوبان ها این قاعده را عوض کرده اشتباه می کند چون واقعا در این پارکینگ نمی توان براحتی انحراف رفت اما تا راه باز می شود راننده ها تلافی را در می آورند گویی ... کرده اند. انگلستان پلیس کمتر جلوی ماشین ها را می گیرد تنها هنگام کریسمس که مشروب خواری بیشتر می شود به محض کمي قی قاج رفتن راننده را پایین می کشند تا امتحان الکل خواری پس دهد.
2) تا آخرین لحظه وانمود کن نمی خواهی خارج شوی - در اتوبان به محض اینکه در هر خروجی راه بندان می شود و شما می خواهید از اتوبان خارج شوید انحراف به چپ قاعده می شود و به محض نزدیک شدن به خروجی انحراف به راست. لذا شکل راه بندهای خروجی اتوبان ها اختاپوسی است در حالیکه در کشورهای غربی معمولا شبیه مار است.
3) نگذار راننده ها شاخ به شاخ شوند یا حق با سمت راستی نیست - در ایران بر خلاف دیگر کشورها دور برگردان ها رو به رونق است. می دانید چرا این ترفند در ایران گرفته ؟ در حالیکه شنیده ام از لحاظ مهندسی اتوبان این مساله اشکال دارد چون سرعت گیر است. جوابی که من تا بحال یافته ام این است که راننده ایرانی به قاعدهِ الویت با سمت راستی است اهمیتی نمی دهد. بنابر این درتقاطع ها حتی اگر چراغ هم باشد هرکه زورش بیشتر است برنده است. خوب! چون راننده های تهرانی همه شان تقریبا هم زور هستند کار گره می خورد لذا دور بر گردان بهترین راه است تا اصلا راننده ها چشم شان بهم نخورد. اما در سایر کشورها مثلا بریتانیا که خیابانهای باریک فراوانی دارد اگر نتوانند چراغ های تقاطع را با میزان رفت و امد در ساعات مختلف تنظیم کنند چراغ ها را بر می دارند و وسط تقاطع یک دایره می کشند تا شکل میدان شود و قانون میدان همه چیز را حل می کند . یعنی الویت به سمت راست و عدم ورود به میدان تا موقعی که میدان پر است.
4) تو نیا من دارم می آیم - راننده ایرانی چراغ که می زند می گوید من دارم می آیم تو نیا. اما قاعده در تمام دنیا این است که تو بیا من نمی آیم.
5) هرچه نور چراغ بیشتر باشد بهتر است – چراغ های قوی یعنی تو می توانی راننده روبرو را چنان کور کنی که از ترسش کنار رود تا تو زود تر بروی
6) حق تقدم مال کسی است که مدل ماشینش بالاتر است – تا بحال دیده اید پیکان یا رنو حق داشته باشد از سمت راست حرکت کند. تا بحال دیده اید پراید جلوی زانتیا برود ! ما در مورد خیابانهایی حرف می زنیم که نمی توان با سرعت بیش از 50 یا بیش تر سرعت رفت.
7) اگر می خواهی منحرف شوی راهنما نزن – اگر راهنما بزنی امکان ندارد به تو راه دهند لذا بلافاصله مسیرت را به چپ و راست تغییر بده.
8) دیگران باید مراقب رانندگی تو باشند نه تو مراقب رانندگی دیگران
9) اگر جریمه شدی پرداخت نکن – دوبرابر می شود می روی دادگاه اجرائیات کمی التماس می کنی نصف می کنی. حداقل سود وجوه پرداخت نکرده در جیبت است. در انگلستان جریمه مثلا پارکینگ غیر قانونی 80 پوند است. اما اگر در دو هفته پرداخت کنی نصف آن را تخفیف خوش حسابی نمی دهی. اگر هم کارت به دادگاه بکشد باید هزینه دادگاه را هم بدهی.
10) از فرعي به اصلي بدون توقف وارد شو - اگر راننده ها مواظب هستند و در واقع با اين کار هم راه را گرفته اند ، هم توقف نکرده اند و لنت ترمز مصرف نشده هم راننده راه اصلي را ترسانده اند.
11) بايد هميشه پايت آماده براي ترمز گرفتن باشد - در تهران چون اصل بر اين است که ديگران بايد مواظب تو باشند لذا هميشه آماده به ترمز بايد باشي.
12) در خيابان باريک به روبرويي توجه نکن - هر کس ماهر تر بود رد مي کند.
13) من نمي دانم منظور از زدن فلاشر چيست؟ برخي موقع ها رانندگان در جاده ها تند مي روند و فلاشر مي زنند در حاليكه مورد استفاده از آن موقعي است كه كنار جاده هستي يا يدك كشيده مي شوي
14) در گذشته نه چندان دور اين خانم ها بودند كه مي توانستند اعتباري براي راننده هاي ايراني بياورند اما اخيرا آنها هم به جمع قانون شكنان و تند روندگان و ... پيوسته اند.
راه حل هاي تغيير اين قوانين:
1) پليس مخفي رانندگي - نامحسوس ( مي گويند وجود دارد اما بايد بيشتر شود به نحوي مردم اثرش را حس كنند)
2) محروم شدن از رانندگي بعد از تعداد مشخصي خلاف
3) آموزش تلويزيوني - بطور مثال در همان مورد خروج اختاپوسي از اتوبان ، اگر محاسبه دقيق شود روشن است که اگر در صف مار شکل خروج بمانيم زود تر بيرون مي رويم. اين ها همه محاسبه شده است وگرنه عقلانيت و محاسبه گري در غرب پيروز نمي شد. اين را بايد فهماند که راننده هاي ساير کشورها خر نيستند که ندانند طور ديگري هم مي شود از اتوبان خارج شد . اگر اين کار را نمي کنند براي اين است که مي خواهند زودتر بيرون بروند به نحوي که حق ديگران هم ضايع نشود.
ادامه دارد. لطفا به تکمیل این فهرست کمک کنید ! از اين قاعده ها خيلي سوال ها بيرون مي آيد مثلا اينکه ما مدرن هستيم به اين معني که حق ديگران را رعايت مي کنيم ؟ ما جهاني شده ايم ؟ و ...
