جامعه ما جامعه مدرنی شده است و تمامی عوارض و پيامدهای يک جامعه مدرن را دارد از جمله بيماريهای مزمن. به نظر من همراه با آن هنوز گروه های حمايتی برای اين بيماريها شکل نگرفته است. يکی از کارهايی که می توان کرد و بايد روز بروز آن را گشترش داد درست کردن گروه های حمايتی است.

بايد تنها به دولت متکی نبود. در اين رابطه بايد بگويم که معنای کوچک کردن دولت تنها اين نيست که ما منتظر کنش دولت باشيم تا کارها را به مردم بسارد بلکه معنای ديگرش اين است که ما خودمان دست به کار شويم. در زمينه سلامت و درمان تشکيل گروه های حمايتی است . خارجی ها به آن support Group می گويند. هر چه اسمش باشد کارش اين است که اولا از مبتلايان به بيماری خاص به وسايل مختلف حمايت کند. مثلا در مورد بيماری ميولومننکوسل myelomeningocele ببينيد چه گروه هايی وجود دارند و چه کار می کنند مثلا در امريکا اين گروه همه کاری می کند تا از انها حمايت کند. معنای جامعه مدنی چه چيزی غير از اين است؟لذا راه های رسيدن به جامعه ای دموکراتيک زياد است. اينهم يکی از آنهاست.

موعظه: ما بايد نسبت به اين مسائل بيش از گذشته حساس باشيم.

سوال: چرا روز بروز درجه حساسيت ما نسبت به بهداشت و سلامتی مردم کم می شود؟ مگر يکی از علائم مدرنيته بهبود وضع سلامتی و رفاهی نيست؟ مگر اينکه عده ای معتقد باشند در مدرنيته ايرانی به سلامتی طور ديگری نگاه بايد کرد!