به نظر می رسد چنین عنوانی در حوزه های جامعه شناسی وجود نداشته باشد اما می توان چنین زیر بخشی را در جامعه شناسی اوقات فراغت باز کرد. مگر نه اینکه تا همین چند سال پیش بحث های زیادی در جامعه شناسی مطرح نبوده اند اما

با توسعه و تحولات نیاز به بررسیهای جدیدی پیدا شده است. به طور مثال بدن در جامعه شناسی مطرح نبود اما جامعه شناسان به نامی مانند ترنر و دیگران بدون وجود هیچ رد پایی از اندیشه بدن در جامعه شناسی کلاسیک به مطالعات حوزه ای از جامعه شناسی دامن زدند که به آن جامعه شناسی استفراغ Sociology of vomiting گفته می شد . در این حوزه تحولات بدن انسان را در تمام مراحل زندگی life course در رابطه با آگاهی و بازتابی شدن فرد و نیز فناوریهای جدید مورد بررسی قرار می داد.
در اینجا هم جامعه شناسی برادر بزرگ Sociology of big brother از روندهایی در جامعه جدید غرب خبر می دهد. جامعه ای که روز به روز حوزه عمومی اش گسترده می شود که البته این با حریم شخصی privacy انسانها تا اندازه ای در تناقض است. جامعه ای که روز به روز فراغتی تر ، فعال تر ، پربیم تر ، مصرفی تر و جهانی تر می شود.
ماجراهای big brother از چشم انسانهای معمولی تنها به سرگرمی منحصر می شود : عده ای را در خانه ای محبوس می کنند و به تماشای تمامی لحظات زندگی آنها می نشینند. اینجا big brother ها مردم هستند. اما در این جامعه big brother دیگری است که دولت است. دولت نظارت روز افزونی پیدا کرده است، از نظارت ماهواره ای تا کنترلهای تلویزیونی CCTV . در حقیقت نظارت شبکه ای ، و این به همت فناوریهای جدید ممکن شده است. دیگر انسانها در غرب تنها مورد X-RAY نیستند بلکه در برابر MRI آنهم در تمام لحظات قرار دارند و این با اصل دموکراسی همگونی ندارد.
ماجراهای big brother ماجراهای عجیبی هستند که سر از تمامی کشورها در آورده اند. در بحرین نیز این مساله اتفاق افتاد اما آنقدر نامانوس بود که مورد اعتراض مردم قرار گرفت چون حداقل نمی توان حوزه خصوصی را در اینگونه جامعه ها چنین مورد تعرض قرار داد. اما در جامعه فراغتی غرب وضع طور دیگری است. شاید رشد الگوهای فراغتی خانه محور home centered که به علل فراوان صورت گرفته است نیاز به چنین برنامه هایی را بیشتر کرده است. بهرحال به غیر از دیده شدن ، نظارت ، تماشاگری و بازیگری ، و حتی نظارت انسانی بر رفتارها بیش از گذشته به رشد Big Brother در غرب انجامیده باشد.